Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/13372 K.2012/3758

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/03/2010 tarih ve 2007/885-2010/93 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilinin davalı bankanın Moda Şubesi'nde müşterek hesaplarının bulunduğunu, bu hesaptan müvekkillerinin bilgisi ve rızası dışında 3. kişilerce internet bankacılığı yoluyla para çekildiğini, zarardan internet sisteminin güvenliğini sağlamayan davalı bankanın sorumlu olduğunu ileri sürerek, 10.393,00 TL tazminatın 20.08.2007 tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının uğradığını iddia ettiği zarara kendi kusurlu davranışı ile sebebiyet verdiğini, müvekkili bankanın internet sitesinin güvenliği için tüm önlemleri aldığını, davacıya gerekli güvenlik uyarılarının yapıldığını, ayrıca davanın sebepsiz zenginleşmeye dayalı olması nedeniyle müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, bir güven kurumu olarak faaliyet gösteren bankaların objektif özen yükümlülüğünün yerine getirilmemesinden kaynaklanan hafif kusurlarından dahi sorumlu oldukları, bu nedenle banka müşterisinin hesabında bulunan paranın, müşterinin haberi olmadan bilgisayar korsanlığı yoluyla başka bir hesaba aktarılmasının önlenmesi konusunda ek güvenlik tedbirlerini almayan bankanın hafif kusurundan sorumlu bulunduğu, davacıların müterafik kusurlarından söz edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne, 10.393 TL'nin 20.07.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.