Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/13488 K.2012/4565

Taraflar arasında görülen davada Safranbolu Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 15.10.2008 tarih ve 2008/256-2008/290 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin otel işletmecisi olduğunu, davalılardan ETS Ersoy Turistik Servisleri A.Ş.’nin gönderdiği faks ile 29.12.2002 - 01.01.2003 tarihleri arası 3 gün için, günlüğü 90.000.000.-TL’den 40 odanın rezervasyonunu yaptırdığını, ancak davalıların birlikte hareket ederek sözleşme şartlarına uymadıklarını, anılan tarihlerde müşteri getirmediklerini ve odaların başka müşterilere verilmemesi nedeniyle müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek, “Turizm İşletmelerinin Bakanlıkla, Birbirleriyle ve Müşterileriyle İlişkileri Hakkındaki Yönetmelik” gereği hesaplanan 4.800.000.000.-TL asıl alacak, gecikme faizi ve %5 oranında tahsil masrafı ile birlikte toplam 14.160.000.000.-TL’nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ETS Ersoy Turistik Servisleri A.Ş. vekili, taraflar arasında otel sözleşmesinin yapılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının ETS Ersoy Turistlik Servisleri A.Ş’ye karşı açtığı davanın kabulü ile 4.800 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek aylık % 10 faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 1.520TL işlemiş faiz alacağının ve 240 TL tahsil masrafının davalıdan alınarak davacıya verilmesine fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Davalı ETS AŞ vekilince verilen temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydedildiği belirlenemediği gibi, temyiz harcının yatırıldığına dair makbuza da dosya içinde rastlanmamıştır. Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nun 434 ncü maddesinde açıklanmış olup, buna göre temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Davalı vekili tarafından bu işlemler yapılmaksızın verilmiş temyiz dilekçesinin incelenme kabiliyeti bulunmaması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2- Davacının temyizine gelince, dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.