Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/13747 K.2012/5025

Taraflar arasında görülen davada Alaşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.07.2010 tarih ve 2009/72-2010/236 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Bağkur emeklisi olarak aldığı emekli maaşının, davalı banka tarafından borca mahsup edilerek Ocak 2006 tarihinden bu yana ödenmediğini, müvekkilinin maaşına el konulmasının 1479 sayılı Bağkur Kanunu'nun 67. ve İİK'nın 82. maddesi uyarınca mümkün bulunmadığını ileri sürerek toplam 18.200 TL maaşların müvekkilinin bankadaki hesaplarına yatırıldığı tarihten itibaren işletilecek yasal faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, 11.196,79 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınmasına, fazla talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekilinin dava dilekçesindeki talebi karşısında, dava konusu olan ve hükmedilen asıl alacağın içinde yer alan her bir aya ait maaşın bankaca el konulma tarihinden itibaren yasal faizine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hükmolunan miktara dava tarihinden itibaren faiz uygulanmasına karar verilmiş olması doğru görülmemiş hükmün bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.