Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/14091 K.2012/5299

Taraflar arasında görülen davada Samsun 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/05/2010 tarih ve 2010/382-2010/461 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı ...’ın kredi kartı başvurusuna kefil olması nedeniyle davalı bankanın davacı aleyhine icra takibine giriştiğini, evine ve işyerine haciz geldiğini, ancak takip konusu borcun asıl borçlu tarafından davalıya haciz tarihinden önce ödendiğini, haksız hacizden dolayı, davacının kişilik haklarına zarar verildiğini ileri sürerek 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ödemenin doğrudan bankaya yapıldığını, bankadan aldığı kapatma yazısını borçlunun kendilerine ibraz etmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, borcun asıl borçlu tarafından 01.03.2010 tarihinde ödenmesine rağmen davalı bankaca 08.03.2010 tarihinde davacının menkullerinin haczinin talep edildiği, davacının işyerine ve evine hacze gidildiği, haksız hacizden dolayı davacının kişilik haklarının ihlal edildiği gerekçeleri ile davanın kısmen kabulü ile 1250 TL. manevi tazminatın davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiş ancak mahkeme, 02.09.2010 tarihli karar ile kesin olarak verilen kararın temyiz edilemeyeceği gerekçesi ile temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.