Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/14391 K.2012/5385

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.05.2010 tarih ve 2008/331-2010/209 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdinde açılmış bulunan hesabından 19.12.2007 tarihinde müvekkilinin bilgisi ve talimatı dışında 7.000,00 TL’nin internet yoluyla üçüncü bir şahsa ait hesaba aktarıldığını, gerçekleştirilen işlemlerle ilgili olarak müvekkilinin bir kusur veya ihmalinin bulunmadığını, internet sisteminin güvenliğini sağlayamayan davalı bankanın müvekkilinin uğradığı zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, müvekkili şirketin hesabından bilgisayar korsanlığı yöntemiyle çekilen 7.000,00 TL’nin faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili bankanın internet sisteminin güvenli olup, meydana geldiği iddia olunan zararın davacının kusurundan kaynaklandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı bankanın internet bankacılığında tek kullanımlık şifre üreten cihazları, elektronik imza ve benzeri güvenlik önlemlerini davacı müşterinin kullanımına zorunlu olarak sunmadığı, yeterli teknik önlemleri almadığı,

davacının gerçekleştirdiği işlemlerde kullandığı kullanıcı adı ve şifresinin bilgisayarına yerleşmiş casus programlarla başkasınca elde edilerek internet bankacılığı yolu ile davacının hesabından para aktarılmasında bu tür bilgisayar korsanlığı yöntemiyle işlemler yapılmasını önleme yolunda ek güvenlik tedbirleri almayan davalının özen yükümlülüğünü yerine getirmediği,

güvenlik tedbirlerini tam olarak yerine getirmeyen güven kurumu olan davalı bankanın bu konuda objektif özen borcunun gereği olarak hafif kusurlarından dolayı da sorumlu bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 7.000,00 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.