Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/148 K.2011/17090

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/03/2009 tarih ve 2008/128-2009/46 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 13/12/2011 gününde davacı avukatı ..... geldi, davetiye tebliğine rağmen davalı avukatı duruşmaya gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı.

Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili müvekkilinin “TURKLAND BANK + Şekil” ibaresinin marka olarak tescili için TPE’ne başvuruda bulunduğunu, başvurunun 2007/778 kod numarasını aldığını, TPE’nin başvuruyu 2006/17376 kod numaralı markalaya benzer olduğundan bahisle 556 sayılı KHK’nin 7/1-b bendi uyarınca 35. sınıfa dahil hizmetler yönünden kısmen reddettiğini, bu ret kararına itirazda bulunduklarını ve itirazlarının da TPE YİDK’nun 2008-M-610 sayılı kararı ile reddedildiğini, oysa başvuru ile redde dayanak markanın KHK’nın 7/1-b hükmü anlamında benzer olmadığı gibi müvekkilinin ticaret unvanı ve alan adı olarak aynı ibareyi tescil ettirip kullandığını belirterek,

anılan YİDK kararının iptaline ve başvurunun 35. sınıfa dahil hizmetler yönünden de ilan ve tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili davacı başvurusu ile redde mesnet markanın KHK’nin 7/1-b bendi anlamında yazılış ve telaffuz yönünden ayırt edilemeyecek derecede benzer olduklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia,savunma,dosyadaki kanıtlara göre, taraf markalarında yer alan ve ortak bulunan “TURKLAND” ibaresi baskın unsur olarak ortaya çıktığı, başvurunun ikinci harfinin “Ü” yerine “U” olarak yazılması görünüm, okunuş ve anlam olarak bir farklılık yaratmadığı, diğer taraftan başvurunun tescil edilmek istendiği ve çekişme konusu olan 35. sınıfta yer alan hizmetler, redde dayanak, 2006/17376 sayılı marka kapsamında aynen yer aldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.