Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/15063 K.2012/5675

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 24/03/2010 tarih ve 2006/252-2010/64 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinden...’ya ait mimari projenin çoğaltma ve işleme hakkının diğer müvekkili ......, A.Ş.'ye devredildiğini, anılan projenin davalının İzmir Mavişehir'de inşa ettiği konutlarda izinsiz olarak kullandığını, davalıya projenin sadece İstanbul Bahçeşehir 1.Etap için kullanılmasına izin verildiğini ileri sürerek, 45.000.000.000.-TL mali hak ve 1.000.000.000.-TL manevi tazminatın reeskont oranı üzerinden temerrüt faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen olarak tahsilini istemiştir.

Davalı ... Mesken Sanayi A.Ş. vekili, dava konusu Mavişehir konutlarının projesinin, müvekkilinin daha önce Ankara ......,Sitesi ve Konutkent projelerinin geliştirilmiş hali olduğunu ve davacı mimarın Bahçeşehir’de uygulanan projesi ile ilgili bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davalının İzmir Mavişehir 1994 yılı ruhsatlı Mesa Bloku ve 1996 yılı ruhsatlı Mesa F bloklarında davacıların hak sahibi olduğu İstanbul Bahçeşehir'deki D-5 bloku konut projesini uygulamak suretiyle eserden kaynaklardan haklarına tecavüzde bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 38.445,65 TL maddi ve davacı... yönünden 1.000.00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, diğer davacının eser sahibi olmaması sebebiyle manevi tazminat talebinin reddine, hükmün ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.