Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/1521 K.2011/10229

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/09/2009 tarih ve 2008/482-2009/476 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı sigortalıya ait cam macunu emtiasının müvekkili tarafından nakliye rizikolarına karşı sigortalandığını, davalı tarafından yapılan taşıma sırasında oluşan hasar nedeniyle sigortalıya 6.528,06 Euro ödeme yapıldığını ileri sürerek, söz konusu bedelin dava tarihinden itibaren işleyecek yabancı para mevduatına uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, CMR Konvansiyonunun 17. maddesi gereğince kayıp, hasar ve gecikme taşıyıcının kaçınamayacağı ve sonuçlarına engel olamayacağı bir olaydan doğmuş ise sorumluluğunun söz konusu olamayacağı, sorumsuzluktaki ölçütün deneyimli ve basiretli bir taşımacının göstermesi gerekli olan özen olduğu, taşımacının yüklemeye nezaret yükümlülüğü olup gerekirse çekincesini koymak durumunda olduğu, bilirkişi tarafından belirlenen kusur oranlarının yasal ve yerinde olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 3.264,03 Euro'nun dava tarihinden itibaren işleyecek %5 faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.