KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/15237 E., 2012/7195 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mayıs 2012
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
560 kelime·3 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/12/2009 tarih ve 2005/138-2009/807 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Boyner Büyük Mağ. A.Ş. vekili ile diğer davalı ... İletşim Hiz. A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, 5584 sayılı Posta Kanunun 1. maddesinde açık ve kapalı mektuplar kartlar gazetelerle belirli zamanlarda çıkan dergiler her türlü basılmış kağıtlar küçük paketler değer konulmuş mektuplar ve kutular değer konulmamış posta kolileri ve tebliğ kağıtlarını kabul etmek taşımak ve dağıtmanın müvekkilinin tekeline verildiğini, davalılardan Telekurye A.Ş. adresinde yapılan aramada 16.457 adet gönderi tespit edildiğini ve posta tekelinin ihlal edildiğini, davalıların sorumlu oldukları gönderi bedellerinin 4 katını ödemeleri gerektiğini ileri sürerek, davalılardan Telekurye A.Ş’den 26.628,00 TL, Digital Plat.
Hiz. A.Ş.’den 4.320,00 TL, Boyner Büyük Mağ. A.Ş.’den 21.398,40 TL'nin tutanak tarihi 11.05.2004 tarihinden itibaren avans faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı Telekurye A.Ş. vekili, 5584 sayılı Posta Yasasının daha sonra imzalanan uluslar arası sözleşmeler ile hükümsüz kaldığını, ihlal bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı Boyner A.Ş. vekili, davacının talebinin Telekurye firmasının kaçak olarak götürme eylemi olmadığından yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı ... Plat. A.Ş. vekili, aramada ele geçirilen gönderilerin Telekurye firmasına dağıtılması için değil PTT tarafından iadeli taahhütlü olarak gönderilmesini temin etmek üzere ücret karşılığında verildiğini, henüz gönderilme eyleminin de gerçekleşmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, İstanbul 10.Asliye Ticaret Mahkemesine davacı tarafından Telekurye A.Ş. hakkında açılan muarazanın ve müdahalenin meni davasının kabul edilip kararın onanarak kesinleştiği, eylemin 5584 sayılı Posta Kanun'un 2/A maddesi gereğince gönderileri kabul etmek taşımak ve dağıtmak tekel hakkı kapsamında kaldığı ve davacının tekel hakkına davalılarca tecavüz edildiği gerekçesiyle 25.874,40 TL’nin davalı Telekurye Net Dağ. ve Kur. A.Ş.’den, bu miktar içinde 4.320,00 TL’ davalı ...Ş.den ve 21.398,40 TL’nin davalı Boyner A.Ş.den tahsilde tekerrür etmemek üzere ve 11.05.2004 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, Davalı Boyner Büyük Mağ. A.Ş. vekili ve davalı ... Plat. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı Boyner Büyük Mağ. A.Ş. vekili ile diğer davalı ... İletşim Hiz. A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
KARŞI OY YAZISI
Davalı Telekurye Net A.Ş. ile diğer davalılar arasında, davalı dağıtım şirketine diğer davalılar ait kimi belgelerin postaya verilmesi için gerekli ön hazırlıkları yapmak ve postaya vermek konusunda hizmet sözleşmesi bulunduğu davalılarca savunulmuş ve bu sözleşme çerçevesinde anılan davalı dağıtım şirketince daha önce kesilmiş faturalar ve sözleşme dosyaya ibraz edilmiştir. Bu durumda, davalılar Boyner A.Ş. ile Digital Platform A.Ş.'nin posta tekelinin ihlali eyleminin içinde bulunduklarından söz edilemeyeceğinden haklarındaki davanın reddi gerekirken kabulü doğru değildir. Bu nedenle Dairemiz çoğunluğunun sözü geçen davalılar hakkındaki hükmün de onanmasına ilişkin görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/15237, K. 2012/7195, 7 Mayıs 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama