Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/15308 K.2012/6848

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/05/2010 tarih ve 2008/59-2010/138 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "ETİ" ibareli markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin "ETİYA" ibareli başvurusunun müvekkilinin markalarıyla ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, ETİ ibaresinin davacının ticaret ünvanında da yer alması nedeniyle başvurunun KHK 8/5. maddesi hükmüne de aykırı olduğunu, tescili istenen ibarenin müvekkilinin "ETİXO", "ETİMAX", "ETİMİX", "ETİMEDİ", "ETİDİL" markaları gibi seri markalarından biri izlenimini yaratacağını, başvurunun müvekkilinin tanınmış markasından haksız yararlanma, markanın itibarına ve ayırt ediciliğine zarar verme sonucunu doğuracağını ileri sürerek,

YİDK'nın 2007-M-7766 sayılı kararının iptalini, "ETİYA" ibareli markanın tescili halinde hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini, "ETİYA" ibaresinin davalının ticaret ünvanından terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davanın reddini savunmuştur. Diğer davalı vekili, müvekkili şirketin bilişim ve yazılım sektöründe faaliyet gösterdiğini, "ETİYA" ibaresindeki "e" harfinin "e-ticaret, e-mail, e-imza"da olduğu gibi elektronik kelimesini, TİYA ibaresinin de "ticaret ve yazılım" kelimelerini işaret ettiğini, müşteri kitlesinin taraf markalarını karıştırmasının mümkün olmadığını, müvekkili markasının görünüm itibariyle iltibas oluşturmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının diğer markaları ile davalı başvurusu arasında marka tescil kapsamı itibariyle bir benzerlik ve dolayısıyla KHK 8/b maddesi anlamında iltibas riski bulunmadığı, ancak dava konusu markalardan davacının 2002/07207 kod nolu "etietieti" markası ile davalı markasının 42. sınıf açısından aynı ve/veya benzer tür olduğu, 42. sınıftaki hizmetlerin alelade alıcı grubuna hizmet etmediği ve belli bir ölçüde bilgilenmiş bir müşteri çevresini ilgilendirdiği, "ETİYA" ibaresinin ikiye bölünmeksizin bir bütün olarak algılanmaya uygun olduğu,

markaların emtia ve hizmet sınıflarında çakışma bulunmakla birlikte işaretler birbirinden ortalama alıcılarınca ayırt edilebilecek ölçüde farklı olduğundan markalar arasında iltibas riskinin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.