Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/15393 K.2012/5683

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/04/2010 tarih ve 2006/478-2010/62 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı adına tescilli bulunan armatür tasarımlarının uzun yıllardan beri Türkiye’de üretilmekte ve satılmakta olduğunu, piyasada ilk defa Sanitop Wingenroth isimli bir toptancı Alman firması tarafından satışa sunulduğunu, davalının tasarımına dayalı olarak müvekkili şirket aleyhine toplatma ve üretimi durdurma işlemi yaptırdığını, bu nedenlerle de maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek endüstriyel tasarım tescilinin hükümsüzlüğüne, 10.000 TL manevi ve 10.000 TL maddi tazminatın reeskont faizi ile birlikte tahsiline, hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, her tasarımda aynı olması gereken bazı unsurların mevcut olmasının doğal olup, temel unsurlar dışındaki işlem ve detaylardaki farklılıklarla belirginleşmenin sağlanabileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, dava konusu bir ve iki numaralı tasarımların yenilik kriterini taşımadıkları, üç numaralı tasarım yönünden yenilik kriterini kaldıracak bir delil ibraz edilmediği, davalı tarafın tescilli tasarımlarına dayanarak davacı şirket aleyhine yaptığı üretimi durdurma ve toplatma işlemlerinin yasal hakların kullanması olduğu gerekçesiyle davalı adına tescilli çoklu tasarımlardan bir ve iki numaralı tasarımların hükümsüz sayılmasına, maddi ve manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.