Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/15400 K.2012/5667

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/06/2010 tarih ve 2008/245-2010/330 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdinde bulunan hesabından internet aracılığıyla bilgi ve talimatı dışında tanımadığı şahısların hesaplarına havaleler yapıldığını, müvekkilinin tüm yükümlülüklerini yerine getirdiğini, davalının sorumluluğunun bulunduğunu ileri sürerek 31.591,00 TL'nin zarar tarihi olan 19.11.2007 tarihinden itibaren reeskont faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin tüm güvenlik önlemlerini aldığını, şifre ve parolanın davacının egemenlik alanından ele geçirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının BK'nın 306 ve 307. maddeleri gereği ödünç verilen parayı süresi sonunda iadeye mecbur olduğu, BK.'nın 472. maddesi gereği hasardan da sorumlu olduğu, davacının kusurunun ispatlanamadığı, sahtecilik işleminin bankaya karşı gerçekleştirildiği, davalının güvenlik önlemlerinin kullanımını davacının insiyatifine bıraktığı, davacının rızası dışında çekilen paradan davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 31.591 TL'nin işlem tarihi olan 19.11.2007 tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.