Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/15401 K.2012/5650

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/05/2010 tarih ve 2005/474-2010/82 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1957 yılında E.C.A Pres Döküm Sanayi Ltd.

Şti. ticaret unvanı ile kurulduğunu, E.C.A markalarının sahibi olduğunu, bu markasnın tanınmış marka olarak kabul edildiğini, davalı şirket kurucularının esnaf ve tüketiciler nezdinde E.C.A ile bağları olduğu izlenimini yaratacak şekilde ve müvekkili şirketin isim ve markalarının tanınmışlık düzeyinden istifade etmek amacıyla sıhhi tesisat malzemesi alanında sınai ve ticari faaliyette bulunmak için "ECE" kelimesi ile başlayan isim ile 24.09.1998 tarihinde davalı şirketi kurduklarını, 2004 yılında müvekkili şirketin web sayfası,

katalog ve diğer bazı evraklarındaki musluk grubu ürünlerinin resimlerini kendi kataloglarında kendi ürünlerinin resmi gibi basıp kullandıkları ve müvekkili ürünlerinin birebir benzerlerini iltibasa yol açacak şekilde piyasaya sürdüklerini, davalının müvekkili adına tescilli bulunan “E.C.A” markalarının kapsamındaki mal ve hizmetlerin aynılarını kapsayacak şekilde “ECE” markasını 2001/09260 numarası ile adına tescil ettirdiğini,

davalı şirketin bu markayı adına tescil ettirmesinin amacının müvekkilinin markasının tanınmışlık düzeyinden yararlanmak olduğunu ileri sürerek davalı adına tescilli “ECE” markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hükümsüzlüğü istenen marka başvurusunun 18.02.2002 tarihinde marka bülteninde yayınlandığını, yayın tarihinden itibaren üç yıllık süre geçmiş olması sebebiyle BK’nın 60. maddesindeki bir ve on yıllık sürelerin dolduğunu, “ECE” markası ile davacı markalarının benzer olmadığını, müvekkilinin bu markayı 1984 tarihinden beri kullandığını, alıcılarının bilinç düzeyinin çok yüksek olduğunu, bu nedenlerle markaların karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı markası olan “E.C.A” ile davalı markası olan “ECE” markasının tüketiciler tarafından bütün olarak okunacağı için iki marka arasında fonetik açıdan benzerlik bulunduğu, her iki firmanın da aynı sektörde faaliyet göstermesi, davalı şirketin, davacının ürünlerine benzetme gayretinde olduğu iddiası ile başka mahkemelere açılan ve halen görülmekte olan tecavüz davaları ve davacının iddialarını doğrular şekilde o dosyalara verilen bilirkişi raporları dikkate alındığında, davalının markasını davacının markası ile

benzetme gayretinde bulunduğu, evindeki arıza ya da bir değişim yapacak çoğu kimsenin bu ürünü doğrudan satın alabileceği de dikkate alındığında markaların karıştırılma ihtimali olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, davalı adına tescilli "ECE" markasının hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.