Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/15610 K.2012/19639

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/05/2010 tarih ve 2008/183-2010/117 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 30/11/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ....ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 122014, 2000/9052, 2005/9750, sayılı ve "VİTRİN giyim", "VİTRİN+şekil", "V+VİTRİN" ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının ise ‘ VİTRİLİNE’ ibaresini adına tescil ettirdiğini, davalının daha önceden iltibasa neden olan eylemine son vereceğini taahhüt ettiğini, buna rağmen sonradan eylemine devam ettiğini öğrendiklerini, markaların iltibasa neden olacak şekilde benzer bulunduğunu, davalının kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, davalı markasının hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin markasının tescilinden itibaren 5 yıllık sürenin geçtiğini, kötü niyetli olmadıklarını, 11 yıl aradan sonra dava açmasının TMK’nun 2. maddesine aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının 26.02.1997 tarihinde marka tescil başvurusunda bulunduğu, davacının araya hatırlı kişilerin girmesi sonrası herhangi bir dava açmadığı, sonrasında davalının Vitrin Giyim Ltd. olan unvanını NM Giyim Ltd. olarak değiştirdiği, davalının marka kullanımına son verileceğine ilişkin olarak davacı tarafı inandırdığı, davalının iyi niyetli olmadığı, markalar arasında iltibas tehlikesi bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.