Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/15618 K.2012/6107

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/06/2010 tarih ve 2007/395-2010/239 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkilinden 35.000 USD borç para aldığını, karşılığında kendisine 31.12.2002 vadeli 35.000 USD bedelli bir bono verdiğini, müvekkilinin bonoyu ciro ettiğini ancak bono bedelinin müvekkili tarafından hamile ödenmek durumunda kaldığını ileri sürerek, 35.000 USD alacağın tahsil tarihindeki kur üzerinden vade tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu bono aslındaki yazı ve rakamların incelenmesinde senetteki 3 rakamının sonradan ilave edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 5.000 USD’nın dava tarihinden itibaren işleyecek 3095 sayılı yasanın 4/A maddesinde yazılı faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.