Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/15622 K.2012/6129

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/09/2010 tarih ve 2009/154-2010/200 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin BAY KÖFTE PİDE+ŞEKİL ibareli markanın sahibi olduğunu, davalının müvekkilinin markalarıyla iltibasa sebebiyet verecek şekilde MY PİDE BY DÜRÜM+ŞEKİL ibareli markayı adına tescil ettirdiğini, davalı markasının müvekkili markasıyla iltibasa sebebiyet verdiğini, davalının marka tescilinde kötüniyetli olduğunu ileri sürerek davalıya ait markanın 556 sayılı KHK'nın 42/1-b maddesi göndermesiyle 8/1-a, b ve MK'nın 2. maddesi uyarınca hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile müvekkiline ait BY DÖNER ibareli marka ile de iltibas oluşturduğunu ileri sürerek davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğünü istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili markasıyla davacı markaları arasında herhangi bir iltibas bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı markası ile davalının markası arasında makul derecede bilgilendirilmiş, normal düzeyde dikkatli ortalama alıcı kitlesini iltibasa düşürebilecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, davalının anılan markayı kötüniyetle adına tescil ettirdiği yönünde bir emareye rastlanmadığı, davacının anılan marka tesciline dayanarak davalının markasının hükümsüzlüğünü sağlayamayacağı, ancak davacının davalı markasına göre öncelik hakkı bulunduğu görülen "By Döner" markasının da bulunduğu, bu marka ile davalının markası arasında iltibasa sebebiyet verebilecek derecede bir benzerlik bulunduğu,

fakat davalının hükümsüzlüğü istenilen markaya konu olan işareti davacının bu markasından daha önce kullanmaya başladığı, bu hususun Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşen Ankara 2. Fikrî Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 13.12.2007 tarihli kararıyla tespit edildiği,

davacının selefi ile davalının bu markaları eş zamanlı olarak aynı sektörde ve hatta aynı şehirlerde kullandıkları, bu kullanımlarına herhangi bir müdahalenin bulunmadığı ve her iki markanın piyasada ayrı ayrı tutunarak yer edindikleri, davacının selefi ile davalı arasında gerçekleşen ve var olan bu fiili durumun, markanın davacıya devrinden sonra nasıl olupta bozulduğu ve birbirleri ile iltibasa sebebiyet verdiğinin bir mantık muhakemesi içerisinde tahlil ve piyasa davaranışlarına dayalı bilgilerden elde edilecek veriler kullanılarak ispat edilmesinin gerektiği, oysa böyle bir ispatın sağlanamamış olduğu,

anılan vakıaları nazara almayan bilirkişi ek raporunun bu nedenle kabulüne olanak bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.