Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/15924 K.2012/6173

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/09/2010 tarih ve 2010/273-2010/441 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili davalı şirket tarafından müvekkilinden para tahsil edildiğini, müvekkilinin bu nedenle davalı şirket aleyhine Federal Almanya Cumhuriyeti Köln Eyalet (Asliye Hukuk) Mahkemesine dava açtığını, Federal Almanya Cumhuriyeti Köln Eyalet (Asliye Hukuk) Mahkemesi yargılama sonun da müvekkiline 5.112,92 Euro 'nun 17/07/2000 tarihinden itibaren işleyecek % 4 işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesi yönünde karar verdiğini, davalıya 10/02/2009 tarihinde tebligat yapıldığını ve kararın 19/06/2009 tarihinde kesinleştiğini ileri sürerek Federal Almanya Cumhuriyeti Köln Eyalet (Asliye Hukuk) Mahkemesi kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre tenfize konu yabancı mahkeme kararının açıkça kamu düzenine aykırı olmadığı, kendisine karşı tenfiz istenen davalının mahkemeye usulünce çağrıldığı, yine kararın da usulünce davalıya tebliğ edildiği, MÖHUK 54/1/ç bendine aykırılık bulunmadığı, her ne kadar Almanya ile Türkiye arasında karşılıklı ikili anlaşma olmasa da Türk Mahkemeleri kararlarının Almanya'da tenfizinin mümkün ve fiili uygulamanın mevcut olduğu gerekçesiyle Federal Almanya Cumhuriyeti Duisburg Eyaleti (Asliye Hukuk) Mahkemesi kararının tenfizine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Ancak, mahkemece davalı aleyhine maktu vekalet ücreti yerine nisbi vekalet ücretine karar verilmesi doğru değilse ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.