KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/15943 E., 2012/5783 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Nisan 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Büyükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 15/07/2010 tarih ve 2010/600-2010/871 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili tarafından Evim Sigorta Poliçesi ile sigortalı konutun su tesisatının davalı şirket tarafından imalatı sırasında işçilik hatası zarar gördüğünü ileri sürerek, sigortalılarına ödedikleri 14.500 TL’nın ödeme tarihinden itibaren faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, hasardan müvekkili şirketin sorumlu olmadığını, arızalandığı iddia edilen musluğun müvekkili tarafından takılmadığını, hasarın oluşmasında davacının sigortalısınında kusuru bulunduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece hasarın konutta ikamet eden şahıslar tarafından açık bırakılmasından ileri geldiği gerekçesiyle davanın reddine ilişkin verilen karar daitemizce bozulmuş mahkemece bozma ilamına uyularak , iddia, savunma,toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirket sigortalısının evinde meydana gelen hasarın davalı şirketin imalat hatasından kaynaklandığı ,davacı şirketin sigortalısına ödediği miktarı TTK hükümlerine göre davalıdan talep etme hakkı olduğu gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/15943, K. 2012/5783, 11 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama