Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/15969 K.2012/7559

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/04/2010 tarih ve 2008/277-2010/200 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı banka nezdinde mevduat hesabı bulunduğunu, bu hesabından bilgisi ve onayı olmaksızın 14.237,22 TL’nın çekildiğini, neden olarak müvekkili şirketin tahsil için verdiği çekin bedelinin müvekkiline ödendikten sonra, çekin sahte olduğunun anlaşıldığının, davalı bankanın gerçek çek için çekin keşidecisi tarafından açılan itirazın iptali davasını kaybettiğinin, keşideciye karşı ödeme yapmak zorunda kaldığının bildirildiğini, müvekkilinin bu durumdan sorumlu olmadığını ileri sürerek müvekkili şirketin hesabından haksız olarak çekilen 14.237,22 YTL’nın ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafından dava konusu çekin tahsil için müvekkiline verildiğini, bu çekin bedelinin davacıya ödendiğini, çekin sahte olduğunun anlaşılmasından sonra çek keşidecisi tarafından gerçek hamile de ödeme yapılması nedeniyle müvekkili aleyhine icra takibine vaki itirazın iptali davası açıldığını, müvekkilinin bu davayı kaybettikten sonra söz konusu bedeli davacı ile aralarındaki sözleşmeler gereğince davacı şirket hesabından tahsil ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, sahte olduğu daha sonra gerçek çekin bankaya ibrazıyla anlaşılan çekten dolayı gerçek çek bedelini yargı yolu neticesinde ödemek zorunda kalan davalı bankanın çek bedeli ve ferileri nedeniyle ödemek zorunda kaldığı meblağı davacı şirketten tahsil etmesinin taraflar arasındaki sözleşmeler gereğince mümkün olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.