Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/16127 K.2012/20061

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 14/10/2010 tarih ve 2008/437-2010/506 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 04/12/2012 günde hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmış olup, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait iş yerinde 13.06.1996 tarihinde meydana gelen yangın sonucu oluşan hasarın davalı tarafından geç ödenmesi nedeniyle müvekkilinin faizle karşılanamayan zararının doğduğunu ileri sürerek, (40.000) TL munzam zararın değişen oranlarda reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini, bu mümkün olmaz ise davalının zamanında ödeme yapsaydı müvekkilinin elde edebileceği kârdan yoksun kalması nedeniyle anılan miktarın tahsili, bu da mümkün olmaz ise davalının sebepsiz zenginleşme hükümleri uyarınca anılan miktardan sorumlu tutulmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin munzam zarar iddialarının haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemize ait 03.04.2008 tarihli ilama dayanılarak, davacının geç ödeme nedeniyle faizle karşılanamayan munzam zararının 24.366,00 TL olduğu, ilk karar davacı tarafından temyiz edilmemiş olmakla, hüküm altına alınan tutarın davalı yararına kazanılmış hak oluşturduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, bozmadan önceki kararda hükmedilen 12.993,79 TL'nın dava tarihi olan 10.08.1999 tarihinden itibaren reeskont faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.