Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/16384 K.2012/6533

Taraflar arasında görülen davada Mersin 4. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/09/2010 tarih ve 2009/1631-2010/1196 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 27.08.2008 tarihinde müvekkili kurumdan aldığı akaryakıtı Kırıkkale rafinerisine taşıyarak teslim ettiğini, davalının düzenlediği 03.09.2008 tarihli 6.372,00 TL bedelli fatura ödendiği halde davalının 24.09.2008 tarihli aynı bedelli ikinci bir fatura düzenlediğini, başka iş yaptırılmayan davalıya ödeme yapılmadığını, davalının bu faturaya dayanarak icra takibi başlattığını ileri sürerek, müvekkilinin borçlu olmadığının tespitini, %40’dan aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taşıma yapan araçlardan 33 AL 870 plakalı aracın müvekkilinin ablası Medine Çimen adına kayıtlı olduğunu, ancak ablasının işlerini yürüten müvekkilinin takibe konu faturayı ablası yerine sehven kendi adına düzenlediğini, hatanın daha sonra fark edildiğini, kötü niyet tazminatına hükmolunmamasını savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının davaya konu fatura muhteviyatı ikinci taşıma işini yapmadığı, davalının faturayı yanlış düzenlendiğini ve davacının borçlu olmadığını kabul ettiği anlaşıldığı gerekçesiyle davacının borçlu olmadığının tespitine, davalının kötü niyetli olarak icra takibi yaptığının davacı tarafça ispatlanamadığı ve davalının sehven icra takibi yaptığı gerekçesiyle davacının kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.