Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/16518 K.2012/6920

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/05/2010 tarih ve 2009/128-2010/204 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “ÇK Çiçek Kundura Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi” ibaresinin 18.,25. ve 35. sınıflarda yer alan emtialar bakımından tescili için TPE'ye başvurduğunu, TPE’nün 2000/05741 sayılı “Çiçek” ve 116795 sayılı “Çiçek+şekil” markalarını gerekçe göstererek 556 sayılı KHK'nin 7/1-b maddesi uyarınca başvuruyu 25. ve 35. sınıf mal ve hizmetler için kısmen reddettiğini, Markalar Dairesi kararına karşı YİDK'na yaptıkları itirazın da reddedildiğini, oysa başvuruya konu markanın müvekkili tarafından redde gerekçe gösterilen marka başvuru tarihinden önce kullanılmaya başlandığını,

karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını ileri sürerek TPE- YİDK'nun kısmen ret kararının iptaline, 25. ve 35. sınıf mal ve hizmetler bakımından tescil başvurularının kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, dava konusu başvuru ile redde mesnet markaların 556 sayılı KHK'nin 7/1-b maddesi anlamında benzer olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Çiçek İç Giyim Tekstil San. Tic. A.Ş. vekili, dava konusu başvuru ile redde mesnet markaların 556 sayılı KHK'nin 7/1-b maddesi anlamında benzer olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, 556 sayılı KHK'nin 7/1-b maddesindeki hususun redde mesnet markaların sahibi davalı şirketler yararına gerçekleştiği, “ÇK Çiçek Kundura Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi” ibaresinin davacı adına tescilinin anılan KHK hükmüne aykırılık oluşturacağı, davalı şirketlere karşı husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle, davalı şirketlere karşı açılan davanın pasif husumet yokluğundan, davalı TPE’ne karşı açılan davanın ise esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.