Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/16581 K.2012/6339

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 07/10/2009 tarih ve 2009/58-2009/115 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 1979 yılında kurulup,21.07.1999 tarihinde “ORKİDE” markasını adına tescil ettirdiğini, davalının bu ibareyi ticaret unvanına aldığı gibi, marka olarak da kullandığını, davalıya ait unvanın müvekkili markası ile ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, davalı unvanının müvekkili markasına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, tecavüz ve haksız rekabetin önlenmesine, davalıya ait ticaret unvanından terkinine, davalının ürettiği mal ve hizmetlerde, tabela, katalog ve kartvizit gibi tanıtım vasıtalarında kullanmasının önlenmesine, hükmün gazete ile ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkili ...’a husumet yöneltilmesinin yasal dayanağı bulunmadığını, müvekkili şirketin 2001 yılında kurulduğunu, davalı şirketin unvanında yer alan “ORKİDE” kelimesinin aynı zamanda davacının tescilli markası olmasının tek başına bir tecavüzün varlığını ispat etmediği, müvekkilinin bu güne kadar hiçbir şekilde davacı markasını kullanmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı şirketin sabit ilanında ORKİDE A.Ş ifadesine yer verilmek suretiyle davacının markasıyla iltibas oluşturabilecek bir kullanımın söz konusu olduğu gerekçesiyle, davalı şirket yönünden davanın kısmen kabulüyle, davalının yaptığı ilandan ORKİDE kelimesinin kaldırılmasına,

ilanın bu şekilde yapılmasının men’ine,hüküm özetinin ilanına, diğer istemlerin reddine, davalı gerçek kişi hakkında açılan davanın pasif husumet yokluğundan reddine dair verilen karar Dairemizce, davacının marka olarak kullandığı “ORKİDE” kelimesi ve davalının ticaret ünvanında kullandığı “ORKİDE” kelimesi arasında, görsel ve işitsel olarak iltibasa neden olabilecek derecede benzerlik olup, her iki şirket aynı alanda faaliyet gösterdiği,

davacı şirketçe uzun yıllar kullanılmış olması nedeniyle kazandığı ün ve müşteri potansiyelinden yararlanmak amacıyla aynı ad altında aynı iş kolunda çalışılmaya başlanması açıkça marka tecavüzü oluşturmakta olup, diğer yandan, TTK’nun 57/.5 maddesi anlamında davalı şirketin umuma hitaben yaptığı ilanlarda ünvanında kısaltma yaparak “Orkide A.Ş” ifadelerine yer vererek, halk nezdinde

davalı şirketin “Orkide” markalı ürünleri üretip,sattığı yönünde bir kanaatin oluşmasına yol açma çabası içerisinde bulunduğu ve kötü niyetli olduğu bu nedenle marka tecavüzü nedenine dayalı ticaret unvanının terkini isteminin kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş,mahkemece bozma ilamına uyularak ve bozma ilamındaki gerekçe ile davalı şirketin ticaret unvanının kılavuz sözcüğünü markasal olarak kullanma eylemlerinin, haksız rekabet ve markaya tecavüz oluşturduğunun tespitine, önlenmesine, tecavüzün sonuçlarının giderilmesine, tecavüz oluşturan eylemlerin kaldırılmasına, tecavüz oluşturan tanıtım gereçleri, tabela, evrak, broşür ve sair eşyaların kaldırılmasına, toplanarak imhasına, davalı şirketin unvanının, ticaret sicilden terkin edilmesine karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Ancak, mahkemece davalının ticaret unvanında "ORKİDE" ibaresinin terkinine karar verilmesi gerekirken, davalı şirketin tüzel kişiliğinin sona ermesine yol açacak şekilde ticaret unvanının sicilden terkinine karar verilmesi doğru olmayıp kararın bu nedenle bozulması gerekmekte ise de, söz konusu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.