Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/1836 K.2011/12473

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/12/2009 tarih ve 2009/345-2009/384 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin diş hekimi olduğunu, muayenehanesinde kullanmak üzere buharlı temizleme aleti aldığını, davalının kargoyu hasarlı olarak teslim ettiğini ileri sürerek, 5.800 TL alet gideri, 1.000 TL yoksun kılınan kâr ve 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın ticaret mahkemelerinde görülmesi gerektiği savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davanın taşıma ilişkisinden kaynaklandığı, TTK 4 ve devamı maddeleri gereğince ticari iş niteliğinde bulunduğu gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

T.T.K’nun 5.maddesine göre iş bölümü itirazının kabulü üzerine verilen gönderme kararı tek başına temyizi mümkün kararlardan değildir. Ancak, içeriğinde gönderme kararına aykırı hususlar bulunduğu takdirde (vekalet ücreti, yargılama gideri v.s) karar tek başına temyizi kabil karar niteliği alır. Somut olayda mahkemece iş bölümü itirazı kabul edilerek dosyanın Ankara Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, kararda vekalet ücretine de hükmedilmiştir. İşbölümü itirazının kabulü halinde davalı taraf yararına vekalet ücretine hükmedilmesi mümkün olmayıp, anılan husus bozmayı gerektirir nitelikte ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK 438/7 madde uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.