Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/2168 K.2010/6387

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09.10.2007 gün ve 2004/591 - 2007/606 sayılı kararı bozan Daire’nin 17.11.2009 gün ve 2008/6936 - 2009/11992 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin müşterisi olan davalı tarafından muhatap bankanın ve keşidecisinin yabancı olduğu 4.000 GBP bedelli çekin tahsil için müvekkiline verildiğini, çek bedelinin 13.09.2004 tarihinde davalı hesabına alacak kaydedildiğini, davalının da 15.06.2004 tarihinde bu bedeli tahsil ettiğini, ancak aynı tarihte muhatap bankanın ödemenin durdurulması talimatı verdiğini, davalıya yapılan ödeme nedeniyle müvekkili bankanın zararının olduğunu, davalının çek bedeli kadar sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek, 4.010 GBP’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, çek bedelinin müvekkili hesabına aktarılması üzerine müvekkilinin iyiniyetli olarak parayı çektiğini, kusurun davacı bankada bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne 4.000 GBP’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, davalı vekilince temyiz edilen karar Dairemizin 17.11.2009 tarihli kararında yazılı gerekçeyle davalı yararına bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.