Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/2184 K.2011/13994

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/10/2009 tarih ve 2008/74-2009/254 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı Meysu A.Ş. ne ait iken lisans anlaşması ile müvekkiline devredilen “MEYSU” ve “MEY” esas unsurlu markaların benzerlerinin davalı şirket tarafından “MEYVİT” ibaresi altında tescil ettirildiğini ileri sürerek, davalı şirkete ait “MEYVİT “ ibareli markaların hükümsüzlüğüne, davalının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetinin önlenmesine, 7.000 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline ve hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, davacı tarafça açılan davanın hükümsüzlük ve marka hakkına tecavüz istemli taleplerin ancak marka sahibine karşı açılabileceği, bu nedenle davalı TPE’nin pasif husumet ehliyetinin bulunmadığı, davalı tarafça hükümsüzlüğüne karar verilmesi istenen 1999/013485 numaralı markanın tescil tarihinin 03.10.2000 olup dava tarihi olan 07.03.2008 itibari ile 5 yıllık dava açma süresinin geçtiği, davalının bu şekilde “MEYVİT” ibaresi üzerinde müktesep hakkının oluştuğu ve emtia sınıfı aynı olan aynı ibareli markaları tescil hakkının bulunduğu, davanın süresinde açıldığı kabul edilse dahi taraf markalarının benzer olmadığı ve iltibasa neden olma ihtimalinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.