Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/2333 K.2011/14054

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 46.(Beyoğlu1.) Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/12/2009 tarih ve 2009/241-2009/518 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından sigortalanan emtianın Almanya’dan Bursa’ya nakliyesinin davalı tarafından gerçekleştirildiği, taşıma sırasında emtianın hasara uğradığını ve tutulduğunu, hasarın sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, 9.864 EURO’nun tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin dava konusu taşıma işine katılmadığını, nakliyeci ve acente olmadığından husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istenmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, davacının davalı aleyhine asıl taşıyıcı sıfatı ile dava açtığı, davalı şirketin taşıyıcı acentesi olduğu ileri sürmediği, Uluslararası Hamule Senedine göre asıl taşıyıcının dava dışı Alman uyruklu Willi Betz GmbH &Co KG olduğu, davalının taşıyıcı acentesı olduğu kabul edilse bile davanın taşıyıcıya izafeten acente aleyhine açılmadığından usulüne uygun olmadığı gerekçesiyle davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.