KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/2671 E., 2011/14313 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Ekim 2011
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/10/2009 tarih ve 2005/282-2009/406 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “Tomurcuk” markasının 35, 37 ve 39. sınıflarda 22.09.2003 tarihinden itibaren tescil ettirdiğini, davalı şirketin aynı markayı 12. emtia sınıfında tescil ettirmesine rağmen markayı LPG dönüşümü ve kara araçlarının bakım ve hizmetleri ile ilgili 37. sınıfın 06 alt grubunda da kullanarak markaya haksız tecavüzde bulunduğunu ileri sürerek, markaya tecavüzün men’ine, 556 sayılı KHK’nin 66. maddesine göre mahrum kalınan gelirden şimdilik 2.000.00 TL maddi ve 3.000.00TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, “Tomurcuk” ibaresinin 1979 yılından beri müvekkilince marka olarak kullanıldığını, davacının markayı haksız bir şekilde adına tescil ettirdiğini, davacı markasının hükümsüzlüğü istemiyle ayrı bir dava açıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, davalı tarafından davacı markasının hükümsüzlüğü istemi ile açılan dava sonunda davacının Tomurcuk markasının 37.06 alt grupta hükümsüzlüğüne karar verildiği, kararın 29.06.2009 tarihinde onandığı, buna göre davalının faaliyet gösterdiği 37. sınıfın 06 alt grubu yönünden davacı markası hükümsüz kılındığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/2671, K. 2011/14313, 24 Ekim 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama