Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/2718 K.2011/14385

Taraflar arasında görülen davada Balıkesir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/12/2008 tarih ve 2005/108-2008/539 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının, müvekkili bankanın mudisi olduğunu, davalıya ait hesaba, aynı şubede bulunan Şakir Şehir isimli başka bir mudinin hesabından 27.11.1995 tarihinde 6.013,22 DM'lık usulsüz virman yapıldığını, davalının bu parayı 2 kerede çektiğini ileri sürerek davalıya ödenen miktarın 27.11.1995 tarihinden itibaren devlet bankaları tarafından yıllık DM mevduatına uygulanan en yüksek faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sebepsiz zenginleşmeye dayanan davanın süresinde açılmadığını, banka içinde birtakım usulsüzlükler yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, paranın çekildiğine dair mahsup fişleri üzerindeki imzanın davalıya ait olduğunun kabul edildiği gerekçesi ile 3.758,15 EURO'nun 27.11.1995 tarihinden itibaren yabancı paraya bankalarca uygulanan en yüksek faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.