Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/3190 K.2011/14645

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/11/2009 tarih ve 2008/38-2009/583 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı şirket vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, Adana'da bulunan müşterisine saat göndermek için koli yaptığını ve davalı kargo şirketine teslim ettiğini, ancak saatlerin gönderilene ulaştırılmadığını, saatlerin tanımadığı başka bir şahsa teslim edildiğini ileri sürerek 9.587,50 TL'nin davalı Yurt İçi Kargo A.Ş.'den tahsilini talep ve dava etmiş, diğer davalı hakkındaki davayı takip etmediğini bildirmiştir.

Davalı Yurt İçi Kargo A.Ş. vekili, malların müvekkili şirkete tesliminden sonra Erdal Altıntaş isimli şahsın geldiğini ve davacının personeli olduğunu söyleyerek malları göndermekten vazgeçtiklerini bildirip geri aldığını, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, alacak bedeli olarak istenen bedelin gerçeği yansıtmadığını, sevk irsaliyesinde saatlerin adedinin belirtilmediğini, TTK. 785. maddesinin uygulanması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının basiretli bir tacir gibi davranmayarak kargoyu başka bir şahsa teslim ettiği, taşınan emtianın para veya kıymetli eşya vasfında olmadığı, davalı çalışanlarının ağır kusurlu olduğu, varış yerindeki bedelin istenebileceği, kolinin içindekilerin kol saatleri olduğu gerekçesiyle davanın kabülüne, 9.687,50 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalı şirketten tahsiline, davalı şirket çalışanlarına karşı açılan davanın atiye bırakılması ve usulüne uygun açılan dava bulunmadığından reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı şirket vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.