KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/3306 E., 2011/14701 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Ekim 2011
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.11.2009 tarih ve 2008/115 - 2009/658 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili tarafından yangın sigorta poliçesi ile sigortalı Toprak Mahsulleri Ofisine ait emtianın, mülkiyeti davalıya ait olan ve TMO'ya kiralanan deponun çatısında bulunan su tankındaki çatlaktan akan su ile zarara uğradığını, bir kısım fındık emtiasının ve kalan fındığın kurtarılması için masraf yapıldığı, sigortalıya 21.664,00 YTL tazminatın ödendiğini, zararın davalının sahibi olduğu mecurun ayıbından kaynaklandığını ileri sürerek, 21.664,00 YTL’nın tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, meydana gelen zarardan dolayı davacının dava açma hakkının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, dava dışı kiracı TMO'nin su sızması nedeni ile oluşan zararda mecuru açıktan açığa kötü kullanma nedeni ile tamamen kusurlu bulunduğu, hiç kimsenin kendi kusurlu davranışından yine kendi lehine sonuç çıkarılamayacağı, davalı kiraya verenin herhangi bir kusurundan ve dolayısı ile sorumluluğundan bahsedilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/3306, K. 2011/14701, 31 Ekim 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama