Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/3652 K.2011/4196

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08.07.2009 tarih ve 2007/106-2009/393 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili sigorta şirketi tarafından sigortalanan UPS cihazının, sigortalı işyerinde meydana gelen yangın sonucunda hasarlandığını, hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalının, hasara uğrayan UPS cihazının satıcısı olduğunu, yangının davalı tarafından hatalı montaj ya da kusurlu malzeme kullanımından çıktığını ileri sürerek, 9.720 TL’nın sigortalıya ödeme tarihi olan 09.08.2006 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu cihazın müvekkili veya bayii tarafından satılmadığını, yetkili servis tarafından montajı yapılmadığı için meydana gelen hasardan müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını savunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu kesintisiz güç kaynağı cihazının üretici firma konumunda olan davalı tarafından uygunsuz mahalde monte edilmediği, cihaz için davalı şirket tarafından herhangi bir garanti verilmediği, cihazın satın alınması, montajı ve garanti süresi konularında bir ilgisinin bulunmadığının dosya içeriğinden sabit olduğu, cihaz ile ilgili garanti ve bakım hizmetlerinin hangi firma tarafından verildiğinin ispatlanamadığı, yangının cihazın iç yapısından kaynaklandığı varsayılsa dahi monte edildiği ortamın sıcaklık ve havalandırma gereklerine uygun olmaması nedeniyle davalının sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.