Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/3790 K.2011/15246

Taraflar arasında görülen davada Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20.01.2010 tarih ve 2009/44-2010/17 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının Çelik Ev Aletleri Servisi Ticaret Ltd.

Şti' ndeki hisselerini 2006 tarihinde müvekkiline devrettiğini, devir sözleşmesinde 10.02.2006 tarihinden önceki her türlü vergi ve cezalar ile sigorta pirimleri borç ve alacakların devir edene, bu tarihten sonrakilerin ise devir alana ait olacağının kabul ve taahhüt edildiğini, ancak daha sonra davalının ortak olduğu dönemlere ilişkin (400.000,00) TL civarında KDV, Kurumlar vergisi, Stopaj ve geçici vergi tahakkuk ettiğini, şirketin tasfiye edilmesi nedeniyle bu borcun yarısının şirketin diğer ortağı Saniye Çelik tarafından ödendiğini, kalan kısım için vergi dairesince hem müvekkiline hem de davalıya ödeme emri gönderildiğini,

(8.000) TL borcun vergi dairesine müvekkili tarafından ödendiğini, bu borçtan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek (8.000) TL'nın davalıdan rücuan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının şirketin devamlı surette müdürü ve temsilcisi olduğunu, müvekkilinin kısa süre için şirket ortağı olduğunu, Vergi Mahkemesince müvekkilinin borçtan sorumlu olmadığı yönünde kararlar verildiğini, müvekkiline gönderilen ödeme emirlerinin Vergi Mahkemesince iptal edildiğini, borcun sorumlusunun davacı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia,savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre; davacı tarafından vergi dairesine yapılan 16.01.2009 tarihli (3.000) TL ödemenin şirketin 04.2002 ve 04.2003 dönemlerine ait vergi borcu olduğu, yine davacının yaptığı 19.01.2009 tarihli (5.000) TL ödemenin şirketin 04.2003, 04.2004 ve 04.2005 dönemlerine ait stopajlara ilişkin olduğu, böylelikle davacının hisse devri öncesine ait toplam (8.000) TL stopaj vergi borcunu ödediği, davalının devir sözleşmesine göre söz konusu stopaj vergi borcundan hissesi oranında sorumlu olduğu, davacının bu bedeli ödemekle sözleşme hükmü gereğince davalıya rücu edebileceği gerekçesi ile, davanın kısmen kabulüne, (4.000) TL stopaj vergi borcunun davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı; taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.