Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/4227 K.2011/15115

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/12/2009 tarih ve 2008/1513-2009/2619 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili , dava dışı EGO Genel Müdürlüğü ile yapılan yangın sigorta poliçesi ile anılan sigortalıya ait taşınmaz ve taşınır mal varlığının teminat kapsamına alındığını davalının kanal yapımı çalışmaları sırasında teminat kapsamında olan bir kısım servis hatlarına ait kablolara zarar verildiğini, altı ayrı yer ve zamanda meydana gelen hasarlar nedeniyle sigorta ettirene toplam 1.613,31 TL ödeme yapıldığını , TTK nun 1301 . madde hükmüne göre bu miktarın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davaya bakmakla görevli yargı yerinin idari yargı olduğunu, 09/06/2007 tarihli tutanak itibariyle zamanaşımının dolduğunu, kazı işlemine başlamadan önce güzergah ekibi görevlendirilmesinin istendiğini ancak görevlendirilmediğini, kabloların yüzeye yakın olduğunu, uyarı işareti bulunmadığını, sigortalının kusurlu olduğunu, belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava TTK'nun 1301. Madde hükmüne göre açılan rücuen alacak istemine ilişkindir.

Davalı vekili, davacının 09/07/2007 tarihli hasar talebi bakımından geçerli şekilde zamanaşımı definde bulunmuştur. Mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Ancak, davalı vekilinin zamanaşımı def'iyle ilgili olumlu yada olumsuz bir karar verilmeden uyuşmazlığın esasına yönelik hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.