Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/4667 K.2010/6579

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.02.2008 gün ve 2006/430 - 2008/30 sayılı kararı onayan Daire’nin 18.01.2010 gün ve 2008/9356 - 2010/476 sayılı kararı aleyhinde davalılardan TPE Başkanlığı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin sahibi ve inhisari lisans sözleşmesiyle kullanım hakkına sahip oldukları 7, 9, 15 ve 19. sınıflarda tescilli “DIAMOND” ibareli markanın 25.05.1998 yılında tescil edildiğini, davalılardan ... Ltd.Şti.’nin diğer davalı Türk Patent Enstitüsü'ne yaptığı 2004/8486 nolu “... Diamond” ibareli 9. sınıftaki tescil başvurusunun müvekkiline ait markayla benzer olduğunu, bu nedenle tescilinin önlenmesi için yaptıkları itirazın davalılardan TPE tarafından kısmen kabul edildiğini, ancak 9. Sınıfın 6. alt grubu açısından tescil kararı verilmesinin doğru olmadığını ileri sürerek, Türk Patent Enstitüsü Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun 2006-M-52 nolu kararının kısmen redde ilişkin bölümünün iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan Türk Patent Enstitüsü vekili, itiraza konu markaların benzer olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılardan ... Ltd.Şti vekili, müvekkil markasında esas unsurun “...” kelimesi olduğunu, “diamond” kelimesinin ise CD ürünleri için vasıf bildirici nitelikte olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı markasındaki ibarenin vasıf bildirmediği ve halen davacı adına tescilli bulunduğundan davacı markası ile aynı emtia grubuna ilişkin davalı başvurusunun 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesi gereğince benzer olduğu, tüketici nezdinde iltibasa sebebiyet vereceği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, davalılar vekilinin temyizi üzerine onanmıştır.

Bu kez, davalılardan TPE Başkanlığı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılardan TPE Başkanlığı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.