Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/4712 K.2011/15372

Taraflar arasında görülen davada Bursa 3.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/11/2011 tarih ve 2008/308-2009/455 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkil şirkete ihtarname gönderdiğini, ihtarnamede GREEN ART’ın kendi adına marka olarak tescil edildiğini, bu nedenle bu kelimelerin kullanılmasından vazgeçilmesini istediğini, müvekkilinin “greenart Bahçe Mobilyası” şeklinde kullanımının olduğunu, müvekkilinin markasının İSTİKBAL olduğunu, müvekkil şirkete davalı tarafından yapılan muarazanın menine, müvekkilinin “greenart” kelimesinin davalıya ait tescilli markayı kullanmak amacını gütmediğinin ve marka olarak kullanmadığının tespitine, davalının tescil başvurusundan önce müvekkilince bu ibarenin kullanılıyor olması ve davalının kötü niyetli tescili nedeniyle davalı markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, GREEN ART markasının müvekkili şirket adına tescilli olduğunu, müvekkilinin markasına davacı şirketin tecavüzünün önlenmesi amacıyla davacı şirkete ihtarname gönderildiğini, davacının bu ibareyi kullanma hakkının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının 556 sayılı KHK 7/1-b ile 8/1-b maddeleri anlamında tescilli marka hakkının ve 556 sayılı KHK 8/3 anlamında tescilsiz marka hakkının da bulunmaması, bu nedenle davacının 556 sayılı KHK 42/1-a ve b maddeleri anlamında dava konusu markanın hükümsüzlüğünü isteyemeyeceği kanaatine varılarak, davalının kullanımı marka hakkına dayandığından davacının diğer talepleri de yerinde görülmeyerek davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.