Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/5117 K.2011/15666

Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 1.12.2009 tarih ve 2007/496-2009/1582 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dava vekili, müvekkilinin davalı bankanın Akbank Mersin Hal şubesinde mevduatının bulunduğunu, müvekkilinin bilgisi dışında toplam 4950 TL'nin internet bankacılığı yolu ile başka hesaplara aktarılarak müvekkilinin zarara uğratıldığı, bu nedenle 4950 TL'nin 12.01.2007 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili bankanın dünyada bilinen en geniş ve en güvenli sistem ile donatıldığını, davacının şahsi bilgi ve şifresini üçüncü kişilerle paylaşmasından dolayı zararın meydana geldiği ve müşterinin sorumlu olduğunu, davanın haksız fiile dayandığı, banka uygulaması ile zarar arasında nedensellik bağının ispat edilmesi gerektiğini, davacının özel hukuk tüzel kişisi olup, tacir sıfatından dolayı basiretli davranması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, ,iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulü ile, 4950 TL tazminat alacağının 12.01.2007 tarihinden itibaren değişen oranda yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.