Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/5223 K.2011/16113

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/12/2009 tarih ve 2008/150-2009/289 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “YUMOŞ BABY” ibaresinin marka olarak tescili talebinin, Markalar Dairesi Başkanlığınca “parfümeri, kozmetik ve kişisel kullanım amaçlı koku vericiler ve diş bakım ürünleri” yönünden reddedildiğini, bu karara itiraz edildiğini, YİDK tarafından itirazın kısmen kabulü ile diş bakım ürünleri yönünden başvurunun Resmi Marka Bülteninde yayınlanmasına karar verildiğini, “YUMOŞ” markasının müvekkilinin tanınmış markası olduğunu, bu markasına ek yaparak kullanmasının mümkün olduğunu belirterek; davacının marka başvurusu hakkındaki YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davacının 1986 yılından bu yana tescilli olduğunu söylediği “YUMOŞ” markasının sadece temizlik maddeleri için geçerli olduğunu, Sembol Kozmetik AŞ’nin “YUMOŞ” markasının ise 1990 yılından bu yana 3.sınıfta bulunan kozmetik ürünler için tescilli olduğunu, davacı başvurusunun aynı mal türleri için Sembol Kozmetik AŞ adına önceden tescilli birebir markasının olması sebebiyle başvurusunun reddedildiğini, iptali istenen YİDK kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve dosya kapsamına göre, davacının TPE Emtia Listesine göre 3.sınıftaki kozmetik ve parfümeri ürünlerine ilişkin tescil başvurusuna konu “YUMOŞ BABY” markasının, aynı emtialar için Sembol Kozmetik AŞ’ye ait “YUMOŞ” ibareli markalarla aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu, bu durumun önceki tescil tarihli marklarla karışıklığa sebep olacağı, KHK 7/1 (b) m. deki mutlak tescil engeli için gerekli bütün şartların oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.