Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/5298 K.2011/15661

Taraflar arasında görülen davada Ankara 8.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11.11.2009 tarih ve 2006/478 - 2009/559 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait Şile' de bulunan şantiyeye İSKİ'ye ait boruların taşınmasından doğan nakliye hizmetinin karşılığı olarak 14.04.2005 tarihli faturanın tanzim edildiğini, ancak davalı şirketin söz konusu fatura bedelini ödemediğini ve tahsiline yönelik başlatılan takibin itiraz üzerine durduğunu ileri sürerek, itirazın iptalini ve inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilini temsil eden kişilerce davacı ile imzalanmış bir sözleşme veya bu kişilerin davacıya taşıması için teslim ettikleri herhangi bir emtianın olmadığını, müvekkilinin davacıdan mal ve hizmet satın almadığından borcunun da bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davacı tarafından icra takibine konu fatura bedelinin kaynağını oluşturan edimin yerine getirildiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 11.210,00 TL asıl alacağa ilişkin itirazın iptaline, takip tarihinden itibaren asıl alacağa yasal faiz uygulanmasına ve kabul edilen miktar üzerinden hesap edilen 4.484,00 TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davanın tacirler arası taşıma sözleşmesinden kaynaklanması, uyuşmazlığa konu istemlerin TTK'nun 4.maddesi uyarınca ticari işlerden olması ve davacının ticari faiz talebinde bulunması nazara alınarak, mahkemece hükme bağlanan asıl alacak tutarına 3095 sayılı Kanun'un 4489 sayılı Yasa ile değişik 2/2.maddesinde düzenlenen avans faizi yerine yasal faize hükmedilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamaya gerektirmediğinden, HUMK'nun 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.