Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/5313 K.2011/16297

Taraflar arasında görülen davada Düzce 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/01/2010 tarih ve 2007/30-2010/8 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından 2009151 sayılı Nakliyat Emtia Sigorta Poliçesi ile sigorta teminatı altına alınan muhtelif Ülker marka gıda ürünlerinin davalıya ait ....- 14 .... plakalı vasıta ile nakliyesi esnasında 04.01.2006 tarihinde çalındığını, sigortalıya 18.228,67 TL ödeme yapılarak müvekkilinin sigortalının haklarına halef olduğunu belirterek, 18.228,67 TL bedelin sigortalıya ödeme tarihi olan 06.07.2006 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının sigortalısına ait emtianın müvekkili şirkete ait araçla nakliyesi sırasında çalındığı hususunun doğru olduğunu, ancak bu olay nedeniyle müvekkili şirketin de mağdur olup, kusurunun bulunmadığını, kendisinden tazminat istenemeyeceğini, TTK 718. maddesi kapsamında taşıyanın malın zarar görmesinde kendi kusuru olmadığını ispatlaması durumunda sorumluluktan kurtulacağını bu kapsamda Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/345 Es. sayılı dosyasında sanığın mahkum olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, tüm dosya kapsamı ve alınan bilirkişi raporları kapsamında, davalıya ait aracın şoförü hakkında Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/345-747 Esas sayılı dosya ile güveni kötüye kullanmak suçundan mahkumiyet kararı verildiği, 20.04.2009 tarihli bilirkişi raporunda zararın meydana geldiği ve ödemenin yapıldığı 2006 tarihi itibariyle hasarın 18.228,67 TL olarak hesaplandığı, davalının TTK'nun 781. maddesi kapsamında hasar ve zarardan kurtulmasını sağlayacak hususları ispat edemediği, dosya kapsamında davalının temerrüdünü gösterir herhangi bir ihtarat bulunmadığı ve davalının dava tarihi itibariyle temerrüde düştüğü gerekçesiyle davanın kabulü ile 18.228,67 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.