Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/5507 K.2011/16298

Taraflar arasında görülen davada Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.03.2010 tarih ve 2009/237 - 2010/30 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müşterek borçlu ve müteselsil kefili olduğu kredinin ödenmediğini ileri sürerek, 10.000,00 TL'nin temerrüd faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamından sonra yapılan yargılama neticesinde, davacı tarafça 10.000,00 TL'nin talep edildiği, dava tarihi itibariyle davalının 8.663,98 TL borçlu olduğu, kabul- red oranına göre yargılama giderine hükmedileceği ve davacı ve davalının vekalet ücretine hak kazanacağı, bozma öncesi verilen karar verilmesine yer olmadığına dair kararın kesinleştiği gerekçesiyle, yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, 514,64 TL harcın, davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin 108,73 TL'sinin ve 1.039,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, 28.04.2009 tarihli bozma ilamından sonra davalı aleyhine olacak şekilde harç, yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilip hükmedilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece verilmiş olan 26.09.2007 tarihli ilk karar davalı tarafın temyiz talebi üzerine 28.04.2009 tarihinde davalı taraf yararına olacak şekilde bozulmuştur. Bu kapsamda, hüküm yararına bozulan davalı taraf lehine yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden usuli kazanılmış hak oluştuğu halde, bu kez temyize konu 17.02.2010 tarihli karar ile davalı aleyhine, usuli kazanılmış hakka aykırı olacak şekilde, yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.