Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/5960 K.2011/16422

Taraflar arasında görülen davada İzmir 4.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.12.2009 tarih ve 2007/787 - 2009/622 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadaki hesabından internet aracılığıyla havale işlemleri yapıldığını, bu durumdan banka yetkilisinin telefonla aranması üzerine haberdar olunduğunu, olayın davalının yetersiz güvenlik hizmetlerinden kaynaklandığını ileri sürerek 15.100,00 TL alacağın reeskont faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin her türlü güvenlik önlemini aldığını ve herhangi bir kusurunun bulunmadığını, şifrelerin gizililiği konusundaki sorumluluğun tamamen müşteriye ait olduğunu, doğru parola ve işlem şifresi girilmek suretiyle davacı hesabından para çekildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı bankanın elektronik bankacılık sistemindeki güvenlik ortamını sağlama ve bu ortamın devamlılığını gerçekleştirme ve müşterisini de güvenli ortamın sağlanması konusunda göstermesi gereken yükümlülüğünü ihmal ettiği ve davacının zararının oluşmasına kusurlu hareketleriyle sebebiyet verdiği, davacının da gerekli güvenlik tedbirlerini almadığı, bankanın tanıdığı güvenlik tedbirlerini kullanmaktan imtina ettiği, bu nedenle olayın meydana gelmesinde tarafların müterafik kusurlu olduğu, davacının kusurunun %25, davalının kusurunun da %75 olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 11.325,00 TL’nin, temerrüt tarihi 08/06/2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıda (2) nolu bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekili dava dilekçesinde, reeskont faiziyle tahsil talebinde bulunduğu halde, mahkemece HUMK'nun 74. maddesine aykırı şekilde, davacının talebi aşılarak avans faiziyle tahsile karar verilmesi doğru olmamıştır.

3-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; dava, davalı banka nezdinde açılmış olan davacıya ait hesaptaki paranın davacının bilgisi ve izni dışında internet yolu ile yapılan işlem sonucu çekilmesi suretiyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bankalar, kendilerine yatırılan paraları mudilere istendiğinde veya belli bir vadede ayni veya misli olarak iade etmekle yükümlüdür (4491 sayılı Yasa ile değişik 4389 sayılı Bankalar Kanunu'nun 10/4 ve 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 61. maddesi). Bu tanımlamaya göre mevduat, ödünç ile usulsüz tevdi sözleşmelerinin niteliklerini taşıyan kendine özgü bir sözleşmedir.

Borçlar Kanunu’nun 306 ve 307. maddeleri uyarınca ödünç alan akdin sonunda ödünç verilen parayı eğer kararlaştırılmışsa faizi ile iadeye mecburdur. Aynı Yasa’nın 472/1. maddesi uyarınca usulsüz tevdide paranın nef’i ve hasarı mutlak şekilde saklayana geçtiği için ayrıca açıklamaya gerek kalmadan saklayan bu parayı kendi yararına kullanabilir.

Bu açıdan değerlendirildiğinde, usulsüz işlemle çekilen paralar aslında doğrudan doğruya bankanın zararı niteliğinde olup, mevduat sahibinin bankaya karşı alacağı aynen devam etmektedir. Usulsüz işlemlerin gerçekleşmesinde ispatlandığı takdirde mevduat sahibinin müterafik kusurundan söz edilebilir ve banka bu kusur oranı üzerinden hesap sahibinin alacağından mahsup talebinde bulunabilir.

Yasal dayanakları ortaya konularak yapılan bu açıklamalarda sonra somut olaya gelindiğinde, davaya konu internet yolu ile yapılan işlemle davacı hesabından uyuşmazlık konusu paranın dava dışı kimliği belirli kişi adına havale edildiği çekişmesizdir. Davacı, bu kişi hakkında suç duyurusunda bulunmuştur. Yapılan soruşturma ve dosya kapsamından yapılan işlemde davacının bu kişi veya başka üçüncü kişilerle el ve iş birliği kanıtlanmamıştır.

Esasen, böyle bir savunma da yapılmamıştır. Davalı banka tarafından hesapta bulunan paranın güvenliğinin tam olarak sağlanamadığı, kötüniyetli kişilerin işlemlerine karşı korunamadığı, bu kişilerin eylem ve işlemlerine karşı koruyacak etkili mekanizmanın, güvenlik önlemlerinin geliştirilmediği, bu önlemleri kullanmanın müşteriler için zorunlu hale getirilmediği anlaşılmaktadır. O halde, davalı bankanın çekilen paradan sorumlu olduğunun kabulü gerekir.

Bu durum karşısında, davacının %25 oranında kusurlu olduğunun kabulü doğru görülmemiş, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.