KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/659 E., 2011/8407 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Temmuz 2011
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Akhisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.09.2009 tarih ve 2007/96 - 2008/320 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdindeki hesabına ait şifrelerin kırılarak internet üzerinden hesabında bulunan toplam 37.116,75 TL'nin peş peşe yapılan işlemler neticesinde başka hesaplara gönderildiğini, davalının bu miktarın bir kısmı üzerine bloke koyduğunu, davalının güvenlik sisteminin yetersiz olduğunu ileri sürerek 31.224,75 TL'nin 23.05.2006 tarihinden itibaren ticari faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin güvenlik sisteminin uluslararası stardartlarda olduğunu, şifrelerin davacının egemenlik alanından ele geçirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davacının hesabından rızası dışında başka kişilerin hesaplarına havaleler yapıldığı bu havalelerin bir kısmının iade edildiği, banka işlemleri dışında farklı IP numaralarıyla ve seri hareketlerle bu işlemin gerçekleştirildiği, davalının hukuki ve teknik altyapısı olmayan şifreleme sistemi kullandığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 31.224,75 TL'nin 23.05.2006 tarihinden itibaren ticari faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/659, K. 2011/8407, 6 Temmuz 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama