Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/666 K.2011/8901

Taraflar arasında görülen davada Kocaeli 3.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.07.2007 tarih ve 2005/412 - 2007/241 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili ile sözleşme yapmaksızın müşterisine düzenlediği sevk irsaliyesinde KQ TSE ISO EN 9000 logosunu kullandığını, bu durumun müvekkili ile sözleşme yapan diğer firmalara karşı haksız rekabet oluşturduğunu, müvekkilinin tüketici nezdinde güvenirliğinin zedelendiğini ileri sürerek, 4.720,00 YTL maddi, 14.160,00 YTL manevi tazminatın faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının haksız logo kullanımına en geç 23.01.2004 tarihinde muttali olmasına rağmen BK’nun 60. maddesi uyarınca 1 yıllık zamanaşımı süresi dolduktan sonra dava açtığını, müvekkilinin Manisa’daki fabrikasının KQ TSE ISO EN 9000 belgesi bulunduğunu, Kocaeli’deki fabrika için söz konusu belgenin sehven kullanıldığını, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın BK’nun 125. maddesi uyarınca 10 yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu, davalının Manisa’daki fabrikası için aldığı KQ TSE ISO EN 9000 belgeyi Kocaeli’deki fabrikasında ürettiği ürün için kullandığı, 132 sayılı Kanun uyarınca maddi tazminat tutarının 4.720,00 YTL olarak hesaplandığı, tarafların sosyal ve ekonomik durumu, olayın oluş şekline göre 10.000,00 YTL manevi tazminatın uygun bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 4.720,00 YTL maddi, 10.000,00 YTL manevi tazminatın faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.