Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/6676 K.2011/17004

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/10/2009 tarih ve 2007/426-2009/577 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl ve birleşen davada, davalı ....’in müvekkili ile imzaladığı üç ayrı genel kredi sözleşmelerinde davalı ...’nun müşterek borçlu ve müteselsil kefil olduğunu, kredi borcunun ödenmemesi üzerine hesabın kat edildiğini, alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalı ...'nun itiraz ettiğini ileri sürerek, toplam 635.830.319.804 TL'nin sözleşmedeki oran üzerinden faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, 1994 yılında muaccel olduğu iddia edilen alacağın zamanaşımına uğradığını, davacı tarafın konumu ve talebinin iyiniyet ve dürüstlük kurallarını ihlal niteliğinde olduğunu, talep edilen faizin hukuki dayanağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... ilanen tebliğe rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, Dairemizce verilen bozmaya uyularak, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının üç ayrı döviz kredi borcunu kat ederek ihtarname gönderdiği, davalı kefil ...'nun 05.11.1994 tarihinde temerrüde düştüğü, davacının temerrüt tarihinde 97.615.800.000 TL kefalet miktarınca asıl alacağının bulunduğu, ancak davacının 63.175.555.131 TL asıl alacak talebinde bulunduğu, 10.11.1999 tarihi itibariyle davalı ...'ndan 633.812.047.245 TL alacağının olduğu, asıl kredi borçlusu ...'nin temerrüdünün dava tarihi olan 10.11.1999 tarihinde gerçekleştiği, bu tarih itibariyle davacının davalı ...'den 521.066.714.091 TL alacaklı olduğu,

davalı kefil ...'nun asıl borçludan daha fazla sorumlu olamayacağı, ancak asıl borçlu kadar borçtan sorumlu olabileceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, tahsilde tekerrür omamak kaydıyla 521.066,71 TL alacağın 63.175,91 TL asıl alacağa 10.11.1999 dava tarihinden itibaren %156,2 temerrüt faizi yürütülerek %5 gider vergisi ile davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir

Karar, davacı vekili temyiz etmiştir. 1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2. Dava, genel kredi sözleşmesine dayalı alacağın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece verilen 23.10.2003 tarihli kararda asıl alacağa dava tarihinden itibaren %156,25 oranında temürrüt faizi uygulanmasına hükmedildiği, faiz oranına ilişkin temyiz itirazında bulunulmadığı ve bu yönüyle karar kesinleştiği gibi, yargılama sırasında yapılan araştırmada da faiz oranının %156,25 olduğu belirlenmiştir.

Bu durumda mahkemece, asıl alacağa dava tarihinden itibaren %156,25 temerrüt faizi yürütülerek tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle asıl alacağa dava tarihinden itibaren %156,2 temerrüt faizi yürütülerek tahsiline hükmedilmesi doğru olmamış ve hükmün bu yönüyle bozulması gerekmişse de, anılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK.'un 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.