Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/6894 K.2011/17616

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.11.2009 tarih ve 2008/666-2009/851 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin taşımacılık faaliyeti gerçekleştirdiğini, üstlenmiş olduğu taşıma esnasında teslim edilen emtianın hasarlandığı için Genel Sigorta A.Ş. tarafından kendi sigortalısına ödenen bedelin tazmininin istendiğini, davalıya tazmin bedelinin ödenmesinin bildirilmesine rağmen ödenmediğini, beş yıl sonra icra emri geldiğinde faiziyle birlikte ödemek zorunda kaldığı 9.750 TL’nin ödeme tarihi olan 31.03.2008 tarihinden itibaren faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu talebin CMR sigorta poliçesine dayandığını, zamanaşımı süresinin dolduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, sigortacının borcunun sigortalının kendisine karşı açılan dava sonucunda verilen mahkeme kararının kesinleştiğini öğrendiği tarihten itibaren başlayarak iki yıllık zamanaşımına tabi olduğu, 30.06.2003 öğrenme tarihi itibariyle iki yıllık zamanaşımının dolduğunu ve davacının ödeme tarihi olan 31.03.2008 tarihine kadar herhangi bir dava açmadığı gerekçesiyle zamanaşımı defi yerinde görülerek davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, sigorta sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, her ne kadar mahkemece zamanaşımı başlangıcı olarak daha önce davacı aleyhine açılan davada verilen mahkeme kararının kesinleşme tarihinin 30.06.2003 tarihi olduğu kabul edilerek davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş ise de; dosya içerisinde bu kabulün doğru olduğuna ilişkin bilgi ve belge bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, mahkemece davacı aleyhine açılan davada verilen kararın hangi tarihte kesinleştiği tespit olunarak TTK 1292'inci maddesi gereğince de davalı tarafın zamanaşımı definin buna göre karara bağlanması gerekirken somut dayanakları gösterilmeden kararın 30.06.2003 tarihinde kesinleştiği gerekçesiyle karar verilmesi doğru olmadığı gibi, davalının acentasının davacıya gönderdiği iddia olunan ve dosya içerisinde bulunan 23.07.2003 tarihli yazının davalı yönünden bağlayıcı olup olmadığı,

bağlayıcı ise BK'nın 135'inci maddesi hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi de doğru olmamış, hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.