Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/6920 K.2011/17369

Taraflar arasında görülen davada Afyonkarahisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/12/2009 tarih ve 2008/346-2009/289 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından sigortalanan ve davalı tarafından satışı yapılan Daewoo 340 marka ekskavatorun 22.12.2007 tarihinde hasarlanması sonucu 11.983,50 TL'nin dava dışı sigortalıya ödendiğini, hasarın garanti süresi içerisinde meydana geldiğini ileri sürerek hasar bedelinin ödeme tarihi olan 20.03.2008 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, makine satışının 29.12.2006 tarihinde gerçekleştiğini, garanti süresinin dolduğunu, tacirler arasında ticari satıştan doğan davalar için 6 aylık zamanaşımı süresinin geçerli olduğunu, hasardan müvekkilinin sorumlu olamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamının incelenmesinde tacirler arasında ayıba karşı tekeffül borcunun teslim tarihinden itibaren 6 ay olduğu, makinenin 14.01.2007 tarihinde teslim edildiği, garanti süresinin 1 yıl veya 2000 saat olarak düzenlendiği, 27.08.2007 tarihli servis raporunda makinenin 2120 saat çalıştığının tespit edildiği, bu nedenle ayıba karşı tekeffül borcunun sona erdiği, hasar tarihi dikkate alındığında davacı sigortalısının ayıp ihbarına yönelik yasal koşulları yerine getirmediği, halefiyet ilkesi gereğince davacının sigortalısından daha fazla hakka sahip olamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.