Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/7458 K.2011/17604

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/02/2010 tarih ve 2008/302-2010/52 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... ibaresi ile yağ sektöründe önemli faaliyetlerde bulunmakta olduğunu, bunun yanında aynı ibare ile 30. sınıf hizmetlerde de faaliyette bulunmayı ve yatırım yapmayı düşündüğünü, ancak bu ibarenin davalı adına tescilli olduğunun öğrenildiğini, davalının bu ibareyi 30. sınıfa giren sektörde kullanmadığını gördüklerini, ileri sürerek davalı adına tescilli ... ibareli markanın 556 sayılı KHK 14. maddesi bağlamında 42. madde hükmüne göre 30. sınıf hizmetler yönünden hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının bu davayı açmaktaki hukuki menfaatinin anlaşılamadığını, 5 yıl süre ile kullanmamanın müvekkili açısından pek gerçekçi olmadığını, müvekkilinin 30. sınıftaki tescilli ... markasını yaklaşık 15 senedir kullandığını, savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı ve bilirkişi raporu kapsamında, davalı firmanın çay emtiası dışında 30. sınıfta yer alan tüm ürünler yönünden markayı 556 sayılı KHK'nın 14. maddesine uygun olarak kullandığı, çay emtiasında kullandığını ispat edemediği, çay emtiasının Nice protokolüne göre TPE tarafından yapılan mal ve hizmet sınıflandırmasına ilişkin tebliğin 30. sınıfının farklı alt grubunda olduğu, alt grubun bölünmesinin söz konusu olmadığı gerekçesi ile çay emtiası yönünden markanın hükümsüzlüğüne, sair emtialar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalı vekilinin temyiz itirazına gelince, dosya kapsamında görüşüne başvurulan bilirkişinin ücretinin davalı tarafça yatırılmasına rağmen Mahkemece bu paranın davacı tarafça yatırıldığı kabul edilerek yargılama giderlerine hükmedilmesi doğru görülmemiş hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.