KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/7841 E., 2012/1119 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Şubat 2012
- Mahkemesi
- İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
- Vekili
- Av. ...
- Vekili
- Av. ...
Karar Metni
508 kelime·3 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31/10/2008 tarih ve 2006/39-2008/261 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 12.680 TL nin altında bulunduğundan HUMK.nun 3156 sayılı kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının, 1997 tarihli sözlü istisna akti ile müvekkiline ait ürünlerin gazete ve dergilerde yayınlanacak reklamları için tasarımlar hazırlamayı, bunların müvekkilinin belirleyeceği gazete ve dergilerde neşredilmesini sağlamayı üstlendiğini, ancak davalıya münhasıran neşir hakkı verilmemiş olup neşir hakkının müvekkiline ait olduğunu, 554 sayılı KHK 'nun 16 ve 17. maddesi uyarınca sözleşme konusu Endüstriyel tasarımların hak sahibinin, işi veren olarak müvekkili olduğunu, sözleşmenin 01.09.1998 tarihinde karşılıklı olarak feshedildiğini,
bedelleri ödenmesine rağmen davalının hazırladığı endüstriyel tasarımları müvekkiline teslim etmeyerek müvekkili aleyhine sebepsiz zenginleştiğini, müvekkilinin başka bir firmaya yeniden tasarımlar hazırlatmak ve bunlar için 700,00 TL. + KDV bedel ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek, bakiye maddi ve manevi tazminat, faiz ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 700,00 TL. + KDV. maddi zararın davalıdan tahsilini, tasarımların müvekkiline teslimini, teslim edilememesi halinde ödenmiş bedellerin davalıdan istirdadını talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, taraflar arasında bir istisna akdi bulunmadığını, müvekkilinin reklam mahiyetinde oluşturduğu fikir ve sanat eserlerini davacının beğenisine sunduktan sonra birçok dergi ve gazetede yayınlatmak suretiyle edimlerini eksiksiz olarak yerine getirdiğini, üretilen eserlerin endüstriyel tasarım niteliğinde olmadığı gibi davacıya teslim edileceğine dair bir anlaşmanın da bulunmadığını, kaldı ki tasarımların teslimi ve sözleşmenin feshine ilişkin kendilerine ulaştırılmış bir irade ve talep olmadığını, davacının 3. kişiye yaptırdığı tasarımların bedelini zarar olarak nitelendirip müvekkilinden isteyemeyeceğini, davacının iş bu dava ile müvekkili tarafından kendisi aleyhine açılan itirazın iptali davasını geciktirmeyi amaçladığını, savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı tarafça kabul edilmemekle birlikte, davacının dava dillekçesinde istisna aktinin karşılıklı olarak 01.09.1998 tarihinde feshedildiğini kabul ve beyan ettiği, davacının bu fesih iradesinin kendisini bağlayacağı, sözleşmelerin karşılıklı olarak feshedilmesi halinde sözleşmeden kaynaklanan sorun bulunmadığı sonucunun doğduğu gerekçesi ile, sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı; davacı vekili temyiz etmiştir.
.../...
2010/7841 2012/1119 Sf-2-
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, esasen taraflar arasındaki sözleşmenin rızaen feshedilmiş olmasının sözleşmenin yürürlükte olduğu dönem için tarafların birbirlerine karşı talepte bulunmalarına engel oluşturmamasına, bununla birlikte sözleşmenin davacı tarafça feshedilmesi nedeniyle bu sözleşme kapsamında davalı tarafça meydana getirilen reklam filmi ve diğer tanıtım araçlarının davacı tarafından kullanılması için verilen iznin ortadan kalkmış bulunmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
21,15 H · 17,15 PH · 04,00 BK · 21/02/2012 - S.C
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/7841, K. 2012/1119, 1 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama