KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/8043 E., 2012/289 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Ocak 2012
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
454 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/12/2009 tarih ve 2008/492-2009/544 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 17/01/2012 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ......u gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, taraflar arasında Avrupa pazarı ve Rus pazarı için 01.04.2003-31.10.2003 tarihleri arasında geçerli olmak üzere birer adet otel acente kontejan sözleşmesi akdedildiğini, davalı tarafından iki ayrı pazar için 5 er duble oda tahsis edildiğini, buna dayalı olarak müvekkilinin yurt dışında pazarlama faaliyetinde bulunduğunu, sözleşmeye aykırı şekilde çeşitli tarihlerde oda satışlarının durdurulduğunun bildirildiğini, en son bildirimin ise 03.08.2003 tarihinde yapıldığını, satışların durdurulması(stop sale) koşullarının bulunmadığını, davalının sözleşme şartlarını ihlal ettiğini, haksız yere rezervasyonları iptal ettiğini, cezai şart ödemesi gerektiğini ileri sürerek, 45.306. YTL’nin 13.08.2003 tarihinden itibaren avans faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, tarafların ikametgahlarının Ankara olduğunu, ayrıca bu yer mahkemesinin yetkili kılındığını, mahkemenin yetkili bulunmadığını, istemin zamanaşımına uğradığını, sözleşme altındaki imzaların müvekkili yetkilisine ait olmadığını, sözleşmeyi kabul etmediklerini, yapılan işlemlerde bir usulsüzlük bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının, davacının dayandığı sözleşmeleri kabul ettiği, anılan sözleşmelerde para alacaklarının nerede ödeneceğine dair hüküm bulunmadığı, davacının BK.nun 73. maddesi uyarınca kendi ikametgahında da dava açmasının mümkün olduğu, yetki itirazının reddine karar verildiği, sözleşmeler altındaki imzaların davalı tarafından kabul edilmediği, ancak anılan sözleşme örneklerini ibraz ettiği, taraflar arasında bu sözleşmelerin 2003 yılında uygulandığı ve davalının tahsilat yaptığının sabit olduğu, bu açıklamanın da yerinde bulunmadığı,
en son stop sale bildirimini 03.08.2003 tarihindeki yazıyla yaptığı, BK.nun 126/5. maddesi uyarınca davanın 5 yıllık zamanaşımı süresi içinde açıldığı, davalının birden ziyade stop sale bildiriminin olduğu, 03.08.2003 tarihli bildirim sonrasında davacının rezervasyonunu kabul etmesinin gerektiği, 4 oda itibariyle onaylamasının zorunlu olduğu, taraflar arasındaki sözleşmenin 7/b maddesi uyarınca davalının cezai şarttan sorumlu bulunduğu, önceden temerrüde düşürülmediği, alacağın tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 41.888.06 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/8043, K. 2012/289, 17 Ocak 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama